Raj – ponoć istnieje, ale nie zawsze i nie na zawsze. Wkrada się do realności i do snów. Czasem buzuje, a czasem jest po prostu tym, co bardziej niż zwykłe. Czasem w momencie doświadczania nie wiemy jeszcze, że to właśnie raj. Raj to kontakt z człowiekiem, a kooperacje na tym albumie tez są jego manifestacją, nadają mu ludzki wymiaru, reprezentują ideę Razem, Ciekawość i Zachwyt.

Muzycznie – Ina wprowadza nas do swojego hipnotycznego świata, w którym organiczne brzmienia fortepianu, wiolonczeli, skrzypiec i głosów splatają się z elektronicznymi bitami I szerokimi panoramami syntezatorów.

To tak jakby Jon Hopkins połączył swoje siły z Agnes Obel, zapraszając nas do wyjątkowego tańca, w którym jest miejsce na oniryczny trans oraz dojmującą melancholię.